42 FIETSZAKEN NR 6 2025 COLUMN Maar, als ik andere fietswinkels bezoek dan lijken die toch vaak in twee categorieën te vallen. De eerste categorie is die waarbij de winkel op een sfeervolle manier is voorzien van foto's, herinneringen, er hangt soms wat branding van merken. Maar het is in ieder geval geen steriele omgeving, geen laboratorium. De andere variant doet me altijd een beetje aan de Blokker denken. Standaard schappen, systeemplafond met TL balken erin, en precies de door leveranciers aangeraakte branding of foto's van het seizoen in verlichte bakken. Die eerste zijn natuurlijk my kind of people. Ik heb jaren geleden een paar jaar bij Red Bull gewerkt, en de inmiddels overleden oprichter van het merk, Dietrich Mateschitz, liet zich erop voorstaan dat hij expliciet wilde dat er een paar mensen waren die zich niet konden vinden in het merk. Hij noemde dat polarisatie. Als een merk (lees: jouw winkel) zo vlak en onuitgesproken is dat er niet een paar mensen waren die er een hekel aan hadden, dan is er ook niemand die echt van jouw merk kan houden. Blokker's teloorgang had natuurlijk een hele andere reden dan de nietszeggendheid van de winkel, maar de middelmatigheid van het merk hielp in ieder geval niet. Dat van die polarisatie, probeer ik me ook voor te houden bij mijn shop. Een van die realisaties: we bedienen niet de onderkant van de markt. En dat betekent dat er soms mensen teleurgesteld bij ons naar buiten lopen over het prijsniveau waarop onze fietsen en diensten beginnen. Toen ik de naam van onze zaak eens googlede kwam ik terecht op een topic op het forum van Fiets-magazine. Daarin mopperde iemand over het advies dat we zijn dochter hadden gegeven. Ik kon me zowaar de klant nog herinneren; een jongen vrouw die op een véél te grote veldrij-fiets de zaak was binnengekomen met de vraag of die met minimale middelen een beetje aan te passen was, zodat ze er haar eerste triathlon mee kon gaan doen. LIVE, LAUGH, LOVE IN DE FIETSENWINKEL Zeg eens eerlijk? Wie heeft er thuis van die interieurdingen hangen van de Xenos? Van die olijke bordjes met Live Laugh Love erop? Een suikerpot waar heel groot SUGAR op staat geschreven, of een lijst waarvan je nog steeds een keer de standaardposter moet vervangen door iets wat meer met jouw persoonlijkheid te maken heeft? Als ik een voorzichtige gok zou moeten doen, dan denk ik niet zoveel van jullie. Je huis is je thuis, en dat richt je in op een manier die persoonlijk is, een weerspiegeling van wie je (al dan niet in samenwerking met je partner) bent. En laten we eerlijk zijn: de meeste ondernemers zijn scherpe en kritische mensen. Dus voor minder dan een hele fijne woonplek zouden jullie het volgens mij niet doen. Bas Rotgans was al jarenlang fietsliefhebber en fanatiek bikepacker voordat hij zes jaar geleden Wheelrunner begon. Een speciaalzaak voor sportfietsen in de Amsterdamse binnenstad. Net verhuisd naar een nieuwe locatie, is hij hard aan het klussen om zijn nieuwe winkel voor het seizoen klaar te krijgen. Bas Rotgans Wij hebben haar toen afgeraden om dat te doen, omdat de fiets met geen mogelijkheid passend te krijgen zou zijn. De klager op het forum was de vader in kwestie, die ons verweet een fietsenjuwelier te zijn, die alleen maar voor heel veel geld mensen hun problemen wil oplossen. Oprechte klachten moet je natuurlijk serieus nemen, maar dat was in dit geval niet van toepassing. In de jaren erna hebben we wel eens gekscherend overwogen om die naam, de fietsjuwelier, als geuzenaam aan te nemen in bijvoorbeeld onze beschrijving op Google of Instagram. En dan moest ik aan Mateschitz denken: If there are not some people who hate us, then why would other people love us. En dat geldt niet in mindere mate voor de eigenzinnige inrichting. Een werkplaats die is geïnspireerd op restaurants met een open keuken. Foto's van internationale vrienden en kennissen op mooie avonturen met hun fiets. Een Frans verkeersbord dat waarschuwt voor gravel op de weg, door een kennis 'geleend' in de Champagne-streek. Ik wacht met grote smart nog steeds tot iemand een bord van de dopingcontrole op de Koppenberg-cross boven water weet te krijgen zodat we die op de deur van de WC kunnen hangen. Je kan veel zeggen, maar we doen ons best om het niet standaard te laten zijn. Er zullen mensen (lees: klanten) zijn die het allemaal maar niks vinden, en wel gewoon naar de fiets-Blokker gaan. Maar uiteindelijk zijn de klanten die Wheelrunner in hun hart sluiten, het allerbeste voor onze zaak. En daarom zal ik tot de laatste dag dat we bestaan, weigeren om slatwall tegen de muur te schroeven. Het is voor mij de fysieke belichaming van dat Blokker-gedachtegoed; lekker standaard en multifunctioneel, maar ontdaan van enige ziel of karakter. Er staan in mijn eigen interieur ook heus wel een paar items van de IKEA, maar ik plemp er niet mijn hele huis mee vol. En ik hoop jullie ook niet. Al was het maar dat ik kan genieten van jullie mooie zaken, als ik weer eens een rondje door het land rijd.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTAyNDU4