42 FISH&CO NR 2 2026 COLUMN Heel veel zaken kwamen aan de orde, van schaarste aan grondstoffen tot gebrek aan verpakkingsmateriaal. Maar het effect dat bij iedereen bovenaan stond was de te verwachten prijsstijging van voedsel. Hogere brandstofprijzen werken door in allerlei kosten die samenhangen met produceren, verwerken, verpakken en transporteren en opslaan van voedsel. De Rabobank presenteerde een analyse waarin de voedsel-prijsinflatie voor 2027 tussen de 5% en 10% ingeschat wordt. Bij een ongunstigere brandstofprijs komt de prijsstijging boven de 10% uit. De eerste effecten zullen dit najaar al zichtbaar worden als de contractbesprekingen voor 2027 beginnen. De verwachting is dat we te maken krijgen met blijvend hogere voedselprijzen. De analyse toonde ook het gedaalde consumentenvertrouwen. Dat betekent trading down en minder foodservice. Maar dat hebben de minder koopkrachtige consumenten de laatste jaren al gedaan, dus de bodem is in zicht. Al met al een zwart scenario. Voor mij ligt een reclamefolder van één van onze supermarkten. 30 pagina’s met slechts een boodschap richting de klant: wij hebben de beste aanbiedingen. Bij elk artikel een prijs met een streep erdoorheen, gevolgd door een aanbiedingsprijs of WIE GAAT HET EERLIJKE VERHAAL VERTELLEN? Onlangs waren wij samen met andere vertegenwoordigers uit agrosectoren, logistiek en retail op bezoek bij Silvio Erkens, de nieuwe Staatssecretaris van het Ministerie LVVN. De reden voor de samenkomst van dit selecte gezelschap: inventarisatie van de gevolgen van de oorlog in het Midden-Oosten op de voedselketen. Guus Pastoor is voorzitter van de Visfederatie – de Nederlandse organisatie voor de visverwerkende industrie en visgroothandel. Guus heeft al meer dan 25 jaar ervaring in de vissector. Hij is voorzitter van de Europese koepelorganisatie AIPCE-CEP en het Agrarisch Import Platform en is lid van diverse andere besturen, waaronder het Nederlands Visbureau. Guus is geboren in Rotterdam en afgestudeerd aan de Erasmus Universiteit. Guus Pastoor een ‘1+1 gratis’-actie. Volop voordeel. Nergens lees ik iets over de kwaliteit, hoe lekker het is of hoe gezond het is, de bijzondere oorsprong of andere aspecten waarom ik als consument dat product wil kopen. Ook niets over wat er allemaal komt kijken om het product in het schap te krijgen. Dit gaat al jaren zo, met als al gevolg al jaren flinterdunne marges bij producenten, verwerkers en retailers. Intussen staan we voor de taak om tot innovatie te komen om tegemoet te komen aan eisen op het terrein van milieu, traceerbaarheid, voedselveiligheid, diervriendelijkheid, verpakkingen en nog veel meer. Kostenstijgingen De gemiddelde consument in onze regio besteedt 10-15% van het inkomen aan voedsel. De harde realiteit is dat dit percentage de komende jaren zal oplopen, want de kostenstijgingen zullen uiteindelijk ergens in de prijs gaan belanden. De conclusie uit het overleg was hoopgevend. We waren het erover eens dat wij als ketenpartners en overheid een gezamenlijke opgave hebben. Allereerst moeten de voeten weer op de grond. Diverse groene regelgeving, die vooral lastenverzwaring oplevert, gaat niet werken als er niet verdiend wordt en de consument de prijs niet kan of wil betalen. Het andere deel van de opgave is dat wij aan de consument moeten uitleggen wat de realiteit is en waarom prijzen stijgen. Niet door elkaar de schuld te geven, want dat leidt alleen maar tot lege schappen en nog minder begrip bij de klant. De eerlijke boodschap moet zijn dat voedselprijzen zullen stijgen. Maar dat we fantastische producten hebben van hoge kwaliteit, goed voor lichaam en geest. Wie durft?
RkJQdWJsaXNoZXIy MTAyNDU4