42 MEAT&CO NR 3 2026 Op 5 maart 2026 bereikte de EU een politiek akkoord over beschermde vleesbenamingen. Termen als rund, filet, schnitzel en spek worden exclusief voor producten die volledig uit vlees bestaan. Een hybride product moet zich straks expliciet benoemen. Handhaving wordt verwacht rond 2029. Drie jaar. Om naamgeving, labels, schap identiteit en misschien vooral consumentenvertrouwen opnieuw op te bouwen. En dan komt de discussie die onvermijdelijk is. Op social media. In de pers. In de maatschappij. "Zijn mijn producten stiekem verdund?" "Betaal ik nog steeds voor vlees?" "Waarom wist ik dit niet?" Elke transitie roept weerstand op. Dat is normaal. Maar weerstand overleef je alleen wanneer je motivatie klopt. Als jouw keuze echt was ingegeven door betere voeding, lagere impact en/of een eerlijker prijs-kwaliteitverhouding, dan ga je die discussie aan. Dan houd je je product op het schap. Dan verdedig je je keuzes. Was de motivatie vooral marge? Dan wordt zichtbaarheid ineens een stuk minder comfortabel. Transitie vraagt lef. Maar bovenal eerlijkheid, tegenover de consument, én tegenover jezelf. Want onzichtbaar succes is alleen houdbaar met zichtbare integriteit. COLUMN Meattech Technologisch Platform is in 2003 opgericht door Gerard Smelt, Philip Schippers en Paul Grimberg. Samen zagen zij een behoefte, bij met name technologen, voor een platform op het gebied van foodtechnologie en netwerken. Gastcolumnist Jos Havekotte is member van het eerste uur. Hij is ook een pionier op het gebied van hybride. Jos Havekotte Nu lijkt hybride eindelijk te werken. Niet dankzij grote campagnes, duurzaamheidsclaims of groene verpakkingen. Juist omdat we dat allemaal hebben weggelaten. Stilletjes een paar procent plantaardig erbij. Receptuur aangepast. Schap ongewijzigd. En dan een sticker: ‘Verbeterde receptuur – vast verlaagd in prijs.’ Groen. Met blaadjes Maar de vraag die er niet op staat, is de enige die telt: verbeterd voor wie? Want de motivatie achter hybride is zelden eendimensionaal. Soms gaat het echt om gezondheid. Om CO2-reductie. Om een beter product tegen een eerlijkere prijs. Maar hybride is óók een uitstekend margin-managementinstrument. Minder vlees. Stabielere kostprijs. Betere opbrengst. Wanneer die besparing vooral in de keten blijft hangen — en nauwelijks zichtbaar terugkomt in prijs, voedingswaarde of duurzaamheid — dan wordt ‘verbeterde receptuur’ een ongemakkelijke term. En dat werkt, zolang het onzichtbaar blijft. Maar Europa maakt het zichtbaar. VERBETERDE RECEPTUUR. MAAR VOOR WIE? Ik geloof al vijftien jaar in hybride. En ik heb het vijftien jaar zien mislukken. Niet omdat het product niet deugde. Niet omdat de consument het niet wilde. Maar omdat de motivatie niet klopte. Te veel spreadsheet. Te weinig overtuiging. DE MOTIVATIE ACHTER HYBRIDE IS ZELDEN EENDIMENSIONAAL
RkJQdWJsaXNoZXIy MTAyNDU4