PAKKRACHT NR 3 2025 39 COLUMN Serra Anker is Manager Packaging Materials and Processes bij het NVC Packaging Centre en schrijft in iedere editie van Pakkracht over haar ervaringen in de verpakkingsbranche Serra Anker VAN PROMPT TOT DUURZAME VERPAKKING De mogelijkheden zijn indrukwekkend. Zo lanceerde Google DeepMind onlangs GNoME: een deep learning-systeem dat structuren voorspelt voor nieuwe materialen. Volgens MIT Technology Review voorspelde het model inmiddels 2,2 miljoen nieuwe materiaalstructuren, waarvan er inmiddels meer dan 700 daadwerkelijk zijn gesynthetiseerd en getest in laboratoria. Dit opent deuren naar bijvoorbeeld lichtere, sterkere en recycleerbare verpakkingsmaterialen die vandaag nog niet bestaan. Ook in Nederland wordt volop gewerkt aan zulke toepassingen. Aan de Universiteit van Amsterdam loopt het project AI4SMM: Artificial Intelligence for Sustainable Molecules and Materials. Hier wordt AI ingezet om bijvoorbeeld additieven in kunststoffen te versimpelen of zelfs te vervangen door veiligere en duurzamere alternatieven. Denk aan polymeren zonder schadelijke weekmakers of coatings zonder PFAS. Zelfs AI-ontworpen ‘metamaterialen’ voor duurzamer staal worden onderzocht en wie weet straks toegepast in verpakkingsmachines of industriële verpakkingscomponenten. AI is geen magische oplossing, maar wel een krachtige versneller. Mits slim ingezet en gevoed met de juiste data, kan het ons helpen enorme stappen te zetten. Waar het menselijke brein beperkt is tot een paar hypotheses per dag, kan AI razendsnel miljoenen materiaalcombinaties simuleren, beoordelen en verbeteren. Wie wel eens met generatieve AI (GenAI) heeft gewerkt, weet hoe makkelijk het kan zijn: ChatGPT om een mail te schrijven, Copilot om een samenvatting te maken of een andere slimme assistent om tijd te besparen en ideeën op te doen. Handig en efficiënt! Maar deze AI-systemen kunnen veel meer dan alleen teksten genereren. Wat als ze ons ook kunnen helpen bij het ontwerpen van compleet nieuwe, duurzame verpakkingsmaterialen? Toch voelt het gebruik van AI niet altijd goed. Zelf betrap ik me erop dat ik bij het typen van een simpele prompt in ChatGPT even twijfel. Ik las namelijk dat één zoekopdracht gemiddeld zo’n 4,3 gram CO2 uitstoot en sindsdien voelt zelfs een snelle prompt soms niet helemaal onschuldig. Het is een kleine realisatie, maar eentje die aan het denken zet: hoe duurzaam is AI eigenlijk als je naar het systeem zelf kijkt? Toch geloof ik dat precies die kritische houding ons verder brengt. Dit dwingt ons tot bewuste keuzes: hoe benutten we AI zó, dat de milieuopbrengsten uiteindelijk groter zijn dan de milieukosten? De sleutel ligt denk ik in slim en toch nog menselijk gebruik. Door menselijke creativiteit te combineren met AI, kunnen we bouwen aan de duurzamere verpakkingen van de toekomst én dit sneller dan ooit tevoren.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTAyNDU4