Previous Page  25 / 36 Next Page
Basic version Information
Show Menu
Previous Page 25 / 36 Next Page
Page Background

25

second

skin

Wat is een cao? Ik heb gegoog-

led:

Een cao is een verzameling

afspraken tussen werkgevers en

werknemers. Het is een aanvulling

op de bestaande arbeidsovereen-

komst die gesloten is. Een cao heeft

een maximale geldigheid van vijf

jaar. Aan het einde onderhandelen

(vertegenwoordigers van zowel) de

werkgever als de werknemers over

de voorwaarden van de nieuwe

cao. Het komt regelmatig voor dat

deze twee partijen er onderling niet

uitkomen en er stakingen komen.

Vaak is het zo dat de afspraken van

de cao gunstiger (voor de werkne-

mer) zijn dan voorgeschreven in

de wet. Er valt dan te denken aan

meer vakantiedagen, hoger loon,

etcetera. Het mag echter nooit lager

zijn dan wettelijk voorgeschreven.

Dus ik ga staken, of kan dat niet als

werkgever? Ik ga op het Malieveld

lopen in mijn blote billen (die ston-

den tenslotte toch al op internet)

met een groot, zelfgeplakt karton-

nen bord om m’n nek met daarop

mijn ongenoegen.

Dat doet natuurlijk geen hond!

Weet je waarom je weinig kleine

zelfstandigen ziet staken? Die kun-

nen aan het eind van de dag geen

pap meer zeggen van al het harde

werken. Geen geld voor benzine

om in Den Haag te komen, sowieso

geen tijd want we werken allemaal

zes dagen en op zondag is daar

niemand. Wij krijgen dan ook niet

dubbel betaald op de zondag. Wij

kunnen ons niet eens een dagje

ziek melden. Ziek zijn kost boven-

dien alleen maar geld want als je

je wilt verzekeren moet je haast

wiet gaan telen om dat te kun-

nen bekostigen. Niet te betalen!

Bovendien krijgen we ook nooit

het hele Malieveld vol want de

helft van de Nederlandse onderne-

mers is inmiddels failliet, vaak door

alle belachelijk regelingen. Dus het

handigst is om óf onderaan in de

foodchain te zitten (want goede

cao) en niemand maakt je iets.

Of bovenaan met gouden hand-

drukjes, betaald verlof en aanzien.

Lekker dan.

Mijn vraag aan jullie, mijn col-

lega’s en medewinkeliers/zelfstan-

dige ondernemers: zullen we het

toch maar doen dan? Dan gaan we

in de zomervakantie, dan is het niet

zo druk in de winkels. Bovendien

is het weer dan iets beter om daar

de hele dag bloot rond te schreeu-

wen. Ik regel wel bussen en ook de

borden flans ik in mekaar. Dan kan

iedereen nu alvast beginnen met

lijnen om een beetje leuk op tv te

komen, zijn jullie mee? Aanmelden

kan op

info@vanderlindelingerie.nl

De werkgever mag iemand nooit

zat zijn na drie contracten van

maximaal één jaar en de werkne-

mer mag alles, da’s gemeen! Tenzij

je iemand compensatie biedt om

uit dienst te treden. Iets van twee

miljoen euro moet het minimaal

zijn, daar heb je recht op toch?

Nou, die twee miljoen spaar ik

dan maar uit door iedere dag naar

een verveeld hoofd te kijken van

iemand die door het eeuwenlange

dienstverband al jaren geen zin

meer heeft in zijn werk. Ik krijg

daar stress van en vlekken in m’n

nek. Daarnaast kan ik me niet ziek-

melden (zie bovenstaand).

Ontslag op staande voet kan alleen

maar bij diefstal, of als er een moord

wordt gepleegd, of iets anders gru-

welijks. Zelden maakt iemand het

zo gek. Een dossier opbouwen dan

maar. Jaren van slechte klantbehan-

deling, te laat komen, op eigen ini-

tiatief de winkel iets eerder sluiten

omdat het toch niet druk was, fou-

ten in de kassa maken, sikkeneurig

gedrag, passief agressieve instelling

en regelmatig een weeïge, onge-

wassen geur geven geen garantie

op ontslag-aanvraag bij de rechter.

Jongens, wat moet ik dan?! Het

juridisch advies wat je krijgt komt

telkens op hetzelfde neer: wegpes-

ten. In zo een maatschappij leven

wij dus. Iemand de hele dag op een

stoel riddersporen laten tellen met

hele dikke wanten aan, dat is toch

geen leven? Ook niet voor andere

collega’s of de werkgever. Je bent

toch allemaal mens?! Dus aanpas-

sen die regels! Ieder het zijne, maar

laten we wel redelijk blijven.

Na dit zeer kritische stukje wil ik

wel even mijn lof en waardering

uitspreken over werknemers die al

jaren in dienst zijn en meedenken.

Die met heel veel passie steeds har-

der lijken te werken. Die zijn er dus

ook. Als die ontslagvergoeding nou

eens een beetje normaler gesteld

wordt, dan kan ik die mensen een

fatsoenlijke loonsverhoging geven.

Dat is veel logischer!

De cao!

C

O L U M N

R

A F K E

V A N

D E R

S

L E E N

- V

A N

D E R

L

I N D E

Van der Linde Lingerie beschikt over drie vestigingen in de regio Zuid-

Holland en behoort tot de meest succesvolle bodyfashionspeciaalzaken van

Nederland. Mede-eigenaresse Rafke van der Sleen - Van der Linde kent de

sector door en door, heeft een heel eigen kijk op ondernemen in de body-

fashionbranche en weet als geen ander hoe een lingeriespeciaalzaak tot een

(commercieel) succes gemaakt kan worden. Redenen genoeg dus waarom zij

columnist van Second Skin is. Rode draad in Rafkes columns zijn kwesties

waar bodyfashionretailers in de dagelijkse praktijk mee te maken hebben.